ยามเย็น LOVE AT SUNDOWN

เพลงพระราชนิพนธ์ ใน พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลเดช ยามเย็น ทำนอง: พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดช คำร้อง: พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจักรพันธ์ แดดรอนรอน เมื่อทินกรจะลับเหลี่ยมเมฆา ทอแสงเรืองอร่ามช่างงามตา ในนภาสลับจับอัมพร แดดรอนรอน เมื่อทินกรจะลาโลกไปไกล ยามนี้จำต้องพรากจากดวงใจ ไกลแสนไกลสุดห่วงยอดดวงตา แต่ก่อนเคยคลอเคลียกัน ทุกวันคืนรื่นอุรา ต้องอยู่เดียวเปลี่ยววิญญาณ์ เหมือนดังนภาไร้ทินกร แดดรอนรอน หากทินกรจะลาโลกไปไกล ความรักเราคงอยู่คู่กันไป ในหัวใจคงอยู่คู่เชยชม แดดรอนรอน หมู่มวลภมรบินลอยล่องตามลม คลอเคล้าพฤกษาชาติชื่นเชยชม ชมสมตามอารมณ์ล่องเลยไป ลิ่วลมโชย กลิ่นพรรณไม้โปรยโรยร่วงห่วงอาลัย ยามสายัณห์พลันพรากจากดวงใจ คอยแสงทองวันใหม่กลับคืนมา แต่ก่อนเคยคลอเคลียกัน ทุกวันคืนชื่นอุรา ต้องอยู่เดียวเปลี่ยววิญญาณ์ เหมือนดังนภาไร้ทินกร โอ้ยามเย็น จวบยามนี้เป็นเวลาสุดอาวรณ์ ยามไร้ความสว่างห่างทินกร ยามรักจำจะจรจากกันไป LOVE AT SUNDOWN (ยามเย็น) Music: H.M.K. Bhumibol Adulyadej Lyric: Prof. Thanpuying Nopakhun Thongyai Na Ayudhya 'Tis sundown The golden sunlight tints the blue sea, Paints the hill and gilds the palm tree. Happy be, my love, at sundown. 'Tis sundown. The multi-coloured dancing sunbeam Brightly shines on in my heart's dream Of the one I love, at sundown. The birds come to their nest- At peace, they bill and coo. The wide world sinks to rest, And so do I and so do you. 'Tis sundown. In splendour sinks the sun, comes twilight, Day is done, now greets the cool night. Happy be, my love, at sundown.