Damascus - Soms

Nummer 4 van de cd 'Tot Hier En Niet Verder' Productie: Paradox Opname, mixing en mastering: David Boogerd Tekst: MaddoC Verse 1 (MaddoC) Aangenaam, ik laat je zien wie ik ben Schiet me maar lek maar ik kies deze plek Om mezelf te verliezen, om kwetsbaar te zijn Ey ik laat je zien hoe het echt gaat met mij Kijk ik ontspan als het echt erom spant Met een fles Hertog Jan in m'n hand op het strand En die rust vind ik ook als ik snowboard Of als ik boos word en dan die flows door m'n phones hoor Ik geniet van de zon op m'n haar in het voorjaar Maar ook van de wind die de bladeren voortjaagt Ik hoor graag verhalen van mensen die doorgaan Ze zijn de roep van hun hart dus gehoorzaam En dat is waar ik naar streef Te zijn wie ik ben met als basis de geest Want ik leef met de dag en ik weet Dat wat me beweegt in m'n hart zit en leeft Refrein: (Maar): soms is er niets van het zelfvertrouwen over Soms kan ik me ergeren niet te geloven Soms wil ik tolken maar mislukken de vertalingen Soms ben ik de gelukkigste op aarde Soms is een fase, soms jarenlang Moodswings, twijfels, gevoelens ik kan er Niets op baseren, heb er niets mee bereikt Soms is passé, ik wil stabiliteit Verse 2 (MaddoC) Dit lijkt heel wat maar het is eigenlijk niets Want niets is wat het lijkt, begrijp je of niet Ik ben een held op sokken, omdat ik naast m'n schoenen loop Ik denk zwart-wit m'n gedachten lijken koeien zo Hoe dan ook, ik overschat mezelf Als een decadente vent met amper geld Verkeerde gedachten, ik betrap mezelf Als de man met de fakkel in z'n hand die de brandweer belt Ik verveel me, sta stil in m'n ontwikkeling Verdikkeme ik wil het niet, maar ik zit er middenin Ik bid maar ik vertik het om m'n eigen wil te breken De richtlijnen staan in de bijbel ja ik weet het Ik voel dat ik de moed van een leeuw heb als Loeki Asjemenou, nu zinkt het weg in m'n schoenen Ooit beloofde ik stappen te zetten Op de smalle weg nu sta ik vast in de berm Refrein Verse 3 (MaddoC) Vraag me, vervagende normen en waarden Ik haat ze maar ik laat ze zelf vervagen Avond aan avond vraag ik om stabiliteit Labiliteit, hoe raak ik het kwijt Mensen, kennen me, denken ze Ze bellen me, zeggen me, je bent me d'r eentje Maar wie ben ik werkelijk, face it Ik weet het zelf niet eens en dat maakt me onzeker En toch ben ik gezegend, Toch komt er altijd weer zon na de regen toch? Of niet, jawel dat is een belofte Die niet is gemaakt door een mens maar door God Soms maak ik me zorgen Voor volgende week en de weken die volgen Maar het volgende weet ik, het volgende staat er Gekerft in m'n hart: ik volg de Vader