Kiliseler ve Liseler - SAHNE (Resmî Video)

Albüm Adı: NEFS Albüm Yılı: 2026 Söz Yazarı: Özgür BAĞLIYALNIZ Vokal: Özgür BAĞLIYALNIZ Altyapı: Enstrumentalist Miksaj & Mastering: Özgür BAĞLIYALNIZ Sözler: 1. BENT O düğün salonu aslında bir sahneymiş Anladım dünya tiyatro, burası dev bir perdeymiş Bu oyunda artık ben de kalamazdım seyirci Ezberledim rolleri, gözlemledim onları Neye güldüklerini, neye üzülür gibi yaptıklarını Hangi sözün hangi kapıyı, hangi fikrin hangi alkışı Aldığını not alır gibi yazdım zihnime Provalar yaptım ayna karşısında defaatle Kendime yeni bir yüz yonttum, pürüzsüz ve lekesiz Eski, çatlak dolu çocuğun yüzünü gömdüm derine Bu yeni ben kimsenin reddedemeyeceği kadar uyumlu Kimsenin de şüphelenemeyeceği kadar zararsızdı İlk iş görüşmem, karşımda kravatlı bir adam “Bize kendinden bahset” dedi, ilgisizce bir tavır “Takım çalışmasına inanırım,” dedim, nefret ederken “Öğrenmeye her zaman açığım” dedim, umursamazken “Bu şirket benim hayalimdi” dedim, paraydı tek hayalim Rolümü o kadar iyi oynadım ki ben bile inanacaktım İşe alındım, ilk gün müdürün o bayat fıkrasına En çok ben güldüm, sevmediğim yemeğe bir ‘harika’ Hiç anlamadığım bir konuda, en popüler görüşü Savunur, gecenin sonunda kendimi sevdirirdim herkese Ama perde kapanıp da arabanın dikiz aynasında Göz göze geliyordum o tanımadığım yabancıyla KÖPRÜ Ve sonra Ve sonra sen geldin 2. BENT Sonra sen geldin, o kalabalığın içinden Tek gerçek sendin sanki, sesin anlamadığım bir yerden Geliyordu, sana da aynı oyunu oynadım mecburen Sevdiğin filmleri sevdim, dinlediğin müzikleri en çok ben Hassas ve anlayışlı ve o komik adam oldum Sen de bu adama âşık oldun, korktum Üçüncü buluşma, gece yarısı, balkonda sigara Sen çocukluğundan bahsetmiştin ya bir ara Sesin o kadar senindi ki, sen öyle gerçektin ki Bir an paniğe kapıldım, bir an korktum gerçeklikten Derken “Sen,” dedin, “senin çocukluğun nasıldı?” İşte o an en usta rolümü oynadım, uydurdum Öyle inandırıcı anlattım ki senin gözlerin doldu “Biliyordum,” dedin, “içinde böyle biri olduğunu” Elimi tuttun, kazandım Anlamıştım, kaybettim Sen inandın o adama, bense izledim seni kıskanarak Bu aşk benim hapishanem, duvarları sevginle Demirleri güveninle örülmüş, bu sahte Cennette bazen nefes alamıyorum, içimden Gitmek geliyor ama korkak bir adamım ben